In memoriam : Ter nagedachtenis aan onze Lieve Spot.

Zondag 10-01-2010 om kwart over 4,

Hebben wij ‘Spot’ onze Engelse springer

Spaniel in moeten laten slapen.

 

We zullen je missen kanjer,

En we zullen je nooit vergeten!

 

Al gaf mijn staart zijn laatste groet…

 

Als ik eens broos en zwak zal zijn

En niet kon slapen van de pijn

Doe dan wat nodig is, want och

Die laatste dag verliest men toch.

 

Ik weet dat het je droef zal maken

Dwing toch jezelf niet te verzaken

Dan, meer dan enig andere dag

Blijkt wat liefde echt vermag.

 

We hadden het jarenlang zo goed

Dat geeft toch ook die laatste moed

Jij wilt toch ook niet dat ik lijd?

Laat mij dus gaan te rechter tijd.

 

En breng mij waar men hulp biedt

Een bede slechts: Verlaat mij niet!!!!!

Houd mij zacht pratend tegen je aan

Totdat mijn ogen breken gaan

Je weet, al is dat later pas

Dat dit heus voor mijn bestwil was

 

Al gaf mijn staart de laatste groet

Ik lijd niet meer en dat is goed.

Treur niet omdat het lot bewerkt

Dat jij: juist jij, mijn tijd beperkt

Wij waren elkaar toch zo na

Laat dat een troost zijn als ik ga.